ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : دانشمندان و بزرگان اصفهان (جلد دوم)
فرزند سید حسن بن سید جعفر حسینى. عالم زاهد فقیه حكیم مفسر زاهد، در شب اربعین سال 1301 در قریه‏ى كوپا از بلوك كوهپایه‏ى اصفهان متولد گردیده، در اصفهان و نجف نزد علماى معروف تحصیل نموده، خصوصا در اصفهان از محضر آخوند كاشى و جهانگیر خان قشقائى، و در نجف از: شیخ الشریعه‏ى اصفهانى، و شیخ ابراهیم اردبیلى، و شیخ احمد شانه ساز شیرازى، و شیخ عبدالصمد سبزوارى، و آقا سید محمد فیروزآبادى، و آقا سید محمد كاظم یزدى، و آخوند خراسانى استفاده برده، قبل از فوت استاد به اصفهان مراجعت نموده، و به آقایان مسجد شاهى اختصاص یافت. مردى وارسته، و جامع جمیع ملكات و فضایل انسانى بود، و الحق ملكى بود به صورت بشر. در عین فقر و تهیدستى نسبت به متمولین و اغنیا بى‏اعتنا، فقط متوجه حضرت بارى تعالى بود. در مدرسه‏ى صدر حكمت و فلسفه تدریس مى‏نموده، و در محافل خصوصى تفسیر مى‏گفت. در شب شنبه پنجم جمادى الاولى سال 1372 به عارضه‏ى سكته وفات یافته، در بقعه‏ى تكیه‏ى در كوشكى مدفون گردید. و قابل توجه آن كه روز قبل، در مجلس ختم علامه‏ى فقیه مرحوم آقا سید محمد [حجت] كوه كمرى در مدرسه‏ى صدر، در حضور جمعى فرمود: فردا نوبت من است، و به همان كیفیت فردا وفات یافته، در همان محل، مجلس ختم جهت او گرفتند. از آثارش: كتاب شروق الحكمة است، در حل معضلات اسفار و منظومه، كه آن را در دوره‏ى اشتغال خود در نجف مرقوم داشته، و كتاب بزرگى است؛ دیگر: شرح مطالب كفایه است. پدرش از فضلاى اصفهان بوده، و قبل از 1323 فوت شده است.
فعالیت ها : : مشاهیر / عالمان و دانشمندان / عرفان مشاهیر / عالمان و دانشمندان / فقه-اصول فقه